16 czerwca – wspominamy Świętą Lutgardę, dziewicę

Mądrość Syracha 48,1-14.
Powstał Eliasz, prorok jak ogień, a słowo jego płonęło jak pochodnia. On głód na nich sprowadził, a swoją gorliwością zmniejszył ich liczbę. Słowem Pańskim zamknął niebo, z niego również trzy razy sprowadził ogień. Jakże wsławiony jesteś, Eliaszu, przez swoje cuda i któż się może pochwalić, że tobie jest równy? Ty, który ze śmierci wskrzesiłeś zmarłego i słowem Najwyższego wywiodłeś go z krainy umarłych.
Ty, który zaprowadziłeś królów na zgubę, zrzucając z łoża okrytych chwałą.
Ty, któryś na Synaju otrzymał rozkaz wykonania kary, i na Horebie wyroki pomsty.
Ty, który namaściłeś królów jako mścicieli, i proroka, następcę po sobie.
Ty, który zostałeś wzięty w skłębionym płomieniu, na wozie, o koniach ognistych.
O tobie napisano, żeś zachowany na czasy stosowne, by uśmierzyć gniew przed pomstą, by zwrócić serce ojca do syna, i pokolenia Jakuba odnowić. Szczęśliwi, którzy cię widzieli, i ci, którzy w miłości posnęli, albowiem i my na pewno żyć będziemy. Gdy Eliasza zakrył wir powietrzny, Elizeusz został napełniony jego duchem. Za dni swoich nie lękał się żadnego władcy i nikt nie osiągnął nad nim przewagi. Nic nie było zbyt wielkie dla niego i w grobowym spoczynku ciało jego prorokowało. Za życia czynił cuda i przy śmierci jego działy się rzeczy przedziwne.

Księga Psalmów 97(96),1-2.3-4.5-6.
Pan króluje, wesel się, ziemio,
radujcie się, liczne wyspy!
Obłok i ciemność wokół Niego,
prawo i sprawiedliwość podstawą Jego tronu.

Ogień idzie przed Jego obliczem
i dokoła pożera Jego nieprzyjaciół.
Jego błyskawice rozświetlają wszechświat,
a ziemia drży na ten widok.

Góry jak wosk topnieją przed obliczem Pana,
przed obliczem władcy całej ziemi.
Jego sprawiedliwość rozgłaszają niebiosa,
a wszystkie ludy widzą Jego chwałę.

Ewangelia wg św. Mateusza 6,7-15.
Jezus powiedział do swoich uczniów: „Na modlitwie nie bądźcie gadatliwi jak poganie. Oni myślą, że przez wzgląd na swe wielomówstwo będą wysłuchani. Nie bądźcie podobni do nich. Albowiem wie Ojciec wasz, czego wam potrzeba, wpierw zanim Go poprosicie. Wy zatem tak się módlcie: Ojcze nasz, który jesteś w niebie: święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje; bądź wola Twoja jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj; i odpuść nam nasze winy, jak i my przebaczamy odpuszczamy naszym winowajcom; i nie dopuść, abyśmy ulegli pokusie, ale nas zbaw ode złego. Jeśli bowiem przebaczycie ludziom ich przewinienia, i wam przebaczy Ojciec wasz niebieski. Lecz jeśli nie przebaczycie ludziom, i Ojciec wasz nie przebaczy wam waszych przewinień”.

Komentarz do Ewangelii
Św. Cyprian (ok. 200-258), biskup Kartaginy, męczennik
Modlitwa Pańska, 14-15

„Bądź wola Twoja jako w niebie, tak i na ziemi”

     Nie, żeby Bóg zrobił, co chce, ale żebyśmy my mogli zrobić to, czego On pragnie. Kto może przeszkodzić Bogu w czynieniu tego, co chce? Ale nam diabeł rzuca przeszkody pod nogi i odciąga nas od poddania się we wszystkim, wewnętrznie i zewnętrznie, woli Bożej. Dlatego prosimy, żeby Jego wola wypełniła się w nas; a żeby się wypełniła, potrzebujemy Jego pomocy. Nikt nie jest silny własnymi siłami, ale siła każdego znajduje się w dobroci i miłosierdziu Bożym…

Wola Boża to ta, którą czynił Chrystus i nauczał jej: pokora w zachowaniu, stałość w wierze, skromność w słowach, sprawiedliwość w aktach, miłosierdzie w dziełach, powściągliwość w obyczajach. Wola Boża to nikogo nie krzywdzić, znosić bliźniego, zachować pokój z braćmi, kochać Boga z całego serca – kochać Go, ponieważ jest Ojcem i bać się Go, ponieważ jest Bogiem. Niczego nie pragnąć poza Chrystusem, skoro On nas wolał od wszystkiego, przylgnąć ściśle do Jego miłości, stanąć pod krzyżem z odwagą i ufnością. Jeśli chodzi o walkę w obronie swego imienia lub czci, okazać stałość w słowach; ufać w trudnościach, kiedy trzeba stanąć do walki, być cierpliwym, aby po śmierci otrzymać koronę. Oto, co oznacza być współdziedzicem Chrystusa, wypełniać Boże zalecenia, spełniać wolę Bożą.

Święta Lutgarda, dziewica

Święta Lutgarda

Lutgarda (Ludgarda, Luitgard, Lutegard) urodziła się w Tongres na terenie Belgii w 1182 r. W wieku 12 lat została oddana na wychowanie do klasztoru sióstr benedyktynek św. Katarzyny w okolicach Limburga. Nie czuła się powołana do pozostania w zakonie, ale kiedy objawił się jej Chrystus, zrozumiała, że tu jest jej miejsce. Mając 18 lat złożyła profesję zakonną. W pięć lat później została przeoryszą. Następnie, pragnąc jeszcze większych umartwień, przeniosła się do mających surowszą regułę cystersek w Aywières w pobliżu Brukseli. Prowadziła życie ascetyczne, pełne modlitwy. Doznawała licznych przeżyć mistycznych: spotkań z Chrystusem, Maryją, duszami czyśćcowymi. Zaświadczył o tym dominikanin, Tomasz z Cantimpré, który znał ją osobiście i spisał jej żywot.
W 1235 r. straciła wzrok. Słynęła z daru uzdrawiania chorych i nawracania grzeszników. Była prekursorką nabożeństwa do Najświętszego Serca Jezusowego. Zachowała się słynna „Modlitwa Dworu Niebieskiego”, która została objawiona świętej Lutgardzie.
Zmarła 16 czerwca 1246 w Aywières w Belgii. Jej relikwie spoczywają w Bass-Ittre. Jest patronką Belgii, a także dobrego rozwiązania, niewidomych i niepełnosprawnych.

Ikonografia przedstawia Świętą podczas modlitwy przed Chrystusem Ukrzyżowanym.

Zobacz także:

•  Święty Benon, biskup
•  Błogosławiona Florida Cevoli, dziewica
•  Święty Jan Franciszek Régis, prezbiter

*****
Biblia w rok – czytania na 16 czerwca

Reklamy
Ten wpis został opublikowany w kategorii Czytelnia, Pismo Święte, Święci i oznaczony tagami , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s