4 kwietnia 2012 Wielka Środa

Wielka Środa

Czytania na dziś mp3

Księga Izajasza 50,4-9a. 
Pan Bóg mnie obdarzył językiem wymownym, bym umiał przyjść z pomocą strudzonemu, przez słowo krzepiące. Każdego rana pobudza me ucho, bym słuchał jak uczniowie.
Pan Bóg otworzył mi ucho, a Ja się nie oparłem ani się cofnąłem.
Podałem grzbiet mój bijącym i policzki moje rwącym mi brodę. Nie zasłoniłem mojej twarzy przed zniewagami i opluciem.
Pan Bóg mnie wspomaga, dlatego jestem nieczuły na obelgi, dlatego uczyniłem twarz moją jak głaz i wiem, że wstydu nie doznam.
Blisko jest Ten, który mnie uniewinni. Kto się odważy toczyć spór ze mną? Wystąpmy razem! Kto jest moim oskarżycielem? Niech się zbliży do mnie!
Oto Pan Bóg mnie wspomaga. Któż mnie potępi?

Księga Psalmów 69(68),8-10.21-22.31.33-34. 
Dla Ciebie bowiem znoszę urąganie
i hańba twarz mi okrywa.
Dla braci moich stałem się obcym
i cudzoziemcem dla synów mej matki.

Bo gorliwość o dom Twój mnie pożera
i spadły na mnie obelgi złorzeczących Tobie.
Hańba złamała moje serce i sił mi zabrakło,
czekałem na współczucie, lecz nikt się nie zjawił,
i na pocieszycieli, lecz ich nie znalazłem.

Domieszali trucizny do mego pokarmu,
a gdy byłem spragniony, poili mnie octem.
Pieśnią chcę chwalić imię Boga
i  wielbić Go z dziękczynieniem.

Patrzcie i cieszcie się, ubodzy,
niech ożyje serce szukających Boga.
Bo Pan wysłuchuje biednych
i swoimi więźniami nie gardzi.

Ewangelia wg św. Mateusza 26,14-25. 
Jeden z Dwunastu, imieniem Judasz Iskariota, udał się do arcykapłanów
i rzekł:

«Co chcecie mi dać, a ja wam Go wydam».

A oni wyznaczyli mu trzydzieści srebrników.
Odtąd szukał sposobności, żeby Go wydać.
W pierwszy dzień Przaśników przystąpili do Jezusa uczniowie i zapytali Go: «Gdzie chcesz, żebyśmy Ci przygotowali Paschę do spożycia?»
On odrzekł: «Idźcie do miasta, do znanego nam człowieka, i powiedzcie mu: „Nauczyciel mówi: Czas mój jest bliski; u ciebie chcę urządzić Paschę z moimi uczniami”».
Uczniowie uczynili tak, jak im polecił Jezus, i przygotowali Paschę.
Z nastaniem wieczoru zajął miejsce u stołu razem z dwunastu uczniami.
A gdy jedli, rzekł: «Zaprawdę, powiadam wam: jeden z was mnie zdradzi».
Bardzo tym zasmuceni zaczęli pytać jeden przez drugiego: «Chyba nie ja, Panie?»
On zaś odpowiedział: «Ten, który ze Mną rękę zanurza w misie, on Mnie zdradzi.
Wprawdzie Syn Człowieczy odchodzi, jak o Nim jest napisane, lecz biada temu człowiekowi, przez którego Syn Człowieczy będzie wydany. Byłoby lepiej dla tego człowieka, gdyby się nie narodził».
Wtedy Judasz, który Go miał zdradzić, rzekł: «Czy nie ja, Rabbi?» Odpowiedział mu: «Tak jest, ty».

 Komentarz do Ewangelii
Św. Augustyn (354-430), biskup Hippony (Afryka Północna) i doktor Kościoła
Kazania do Ewangelii św. Jana, nr 27, § 10

„Bóg wyciąga dobro ze zła, sprawiedliwość z niesprawiedliwości”

     „Czyż nie wybrałem was dwunastu? A jeden z was jest diabłem” (J 6,70). Pan powinien był powiedzieć: „Wybrałem jedenastu”, bo czyżby wybrał diabła, diabeł znajduje się między wybranymi?… Czy powiemy, że wybierając Judasza, Zbawiciel pragnął dokonać przez niego, wbrew jego woli, dzieła tak wielkiego i dobrego? Jest to właściwe Bogu…: sprawić, że złe dzieła służą dobru… Zły przekształca na służbę zła dobre dzieła Boże; w przeciwieństwie do dobrego człowieka, który przekształca w dobro złe uszczynki złośliwych. A kto jest tak dobry jak jedyny Bóg? Sam Pan mówi: „Nikt nie jest dobry, tylko sam Bóg” (Mk 10,18)…

Kto jest gorszy od Judasza? Pomiędzy wszystkimi uczniami Nauczyciela, pomiędzy Dwunastoma, to ten został wybrany, aby trzymać trzos i troszczyć się o ubogich (J 13,19). Ale po takiej łasce to on przyjmuje pieniędze, aby wydać Tego, który jest Życiem (Mt 26,15) ; prześladuje jak wroga Tgo, za którym kroczył jako uczeń… ale Pan zamienił w dobro tak wielką zbrodnię. Zgodził się być zdradzonym, aby nas odkupić: oto zbrodnia Judasza zamieniona w dobro.

Ilu męczenników prześladował szatan? Gdyby tego nie uczynił, nie świętowalibyśmy dzisiaj ich tryumfu… Zły nie może przeciwstawić się dobroci Boga. Na próżno jest rzemieślnikiem zła, najwyższy Rzemieślnik nie pozwoliłby na istnienie zła, gdyby nie potrafił się nim posłużyć, aby wszystko przysłużyło się dobru.

Patron dnia

Św. Izydor z Sewilli, biskup, doktor Kościoła. Urodził się około 560 roku w Kartaginie. Pochodził z rodziny, która dała Kościołowi dzieci wyniesione do chwały ołtarzy św. Leonarda i św. Fulgencjusza, braci św. Izydora, oraz św. Florentynę ich siostrę. Wychowywał się i kształcił u boku swego starszego brata Leonarda, biskupa Sewilli. Po jego śmierci objął biskupstwo. Podjął wysiłek odnowy Kościoła. Kierował synodami w Sewilli (619), w Toledo (633), które m. in. ułożyły symbol wiary odmawiany w Hiszpanii oraz ujednoliciły liturgię. Fundator kościołów, klasztorów, szkół, bibliotek. Zabiegał o podniesienie poziomu intelektualnego i duchowego kleru. Był znakomitym pisarzem. Pozostawił po sobie bogatą spuściznę literacką. Jego największym dziełem jest dwudziestotomowy „Codex etimologiarum” pierwsza próba naukowej encyklopedii, synteza wiedzy, jaką posiadano za jego czasów. Zapamiętano go jako człowieka wyjątkowego miłosierdzia. Zmarł 4 kwietnia 636 roku. Kanonizowany w 1598 roku. Innocenty XIII ogłosił go doktorem Kościoła (1722). Jest patronem Hiszpanii, Sewilli.

W IKONOGRAFII św. Izydor przedstawiany jest w stroju biskupim. Ma paliusz. Czasami ukazywany jako jeździec na koniu. Jego atrybutem jest miecz.

Dzieło św. Izydora Etymologie stało się inspiracją dla niezliczonych kazań maryjnych, w których głoszono chwałę Matki Bożej i wzywano do Jej naśladowania. To on pierwszy nazwał Maryję „Ogrodem zamkniętym”, „Świątynią Boga”, „Przybytkiem Ducha Świętego”. Dlatego wołamy dziś za przykładem świętego biskupa: „O Niepokalane Serce Maryi, Arcydziele wszechmocy Bożej, Przybytku Ducha Świętego! Naszym szczęściem powinno być oddawanie Ci czci i chwały. Po Bogu bowiem wszystko zawdzięczamy Tobie i przez Ciebie przychodzi do nas Jezus. Z pomocą łaski Bożej jeszcze usilniej niż dotąd przyrzekamy, że będziemy Ciebie czcić, kochać i naśladować. Trwając wiernie w postawie oddania się Tobie, w naszym codziennym życiu chcemy się kierować usposobieniem Twojego Niepokalanego Serca, niestrudzenie pracować i działać dla powiększenia Twojej chwały i objawienia się triumfu Twojego macierzyńskiego Serca”.

About these ads
Ten wpis został opublikowany w kategorii Ewangelia i oznaczony tagami . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s